Baby dolfijntjes Spat en Parel

 Inleiding

Dolfijnen zijn net als mensen het hele jaar door vruchtbaar. Dit is vrij zeldzaam in het dierenrijk. De meeste diersoorten hebben namelijk een vaste periode waarin vrouwtjes vruchtbaar zijn en hormonen opspelen bij beide geslachten. Denk maar aan het loops worden bij honden of krolsheid bij katten. Dolfijnen hebben dus geen vaste paartijd, maar 80% van alle jongen worden in de lente of zomer geboren. Hieruit blijkt dat de dieren duidelijk wel een sterke voorkeur hebben voor de warmere seizoenen. Aangezien dolfijnen een jaar lang drachtig zijn kan het zo zijn dat ze bewust of onbewust paren wanneer de omstandigheden (klimaat, hoeveelheid voedsel etc.) gunstig zijn om een kalf te krijgen. Dit zie je vaker in de natuur. Onder andere bij wilde kromsnavels zoals grasparkieten. Pas wanneer er genoeg water en voedsel is gaan de vrouwtjes daadwerkelijk eieren leggen. Een dolfijn is dus een jaar drachtig. In deze periode kun je zien dat het vrouwtje forser wordt. Dolfijnen zijn net als mensen zoogdieren, wat betekent dat de dracht behoorlijk lijkt op onze eigen menselijke zwangerschap. Dit is namelijk bij vrijwel alle zoogdieren gelijk. In de eerste stadia zijn embryo's van zoogdieren zelfs heel moeilijk te onderscheiden! Ook dolfijnen hebben een baarmoeder waarbij het jong met een navelstreng wordt voorzien van zuurstof en voedingsstoffen. Deze navelstreng breekt met een sterke slag van de staart tijdens de geboorte. Een dolfijntje wordt met de staart eerst geboren. Dit is belangrijk omdat het diertje anders kan verdrinken bij de bevalling. Ook stuitliggingen komen voor bij dolfijnen. Het hoofd komt dan eerst, dit is om bovengenoemde reden erg risicovol voor het jong. De vinnen van jonge dolfijntjes zijn nog van zacht kraakbeen en hangen slap, hierdoor kunnen zij makkelijker door het geboortekanaal zonder het moederdier te beschadigen. Ook zal de drachtige moeder aan het einde van de dracht melk gaan produceren. Bij de geboorte zorgen weeën ervoor dat de melk soms uit de tepels spuit. Dit kun je goed waarnemen, het lijkt een beetje op het effect dat je krijgt als je een wolk melk in thee gooit. Babydolfijnen hebben geen zuigreflex. Zij leggen de tong rond de tepel en de melk wordt dan letterlijk in de bek gespoten. Dolfijnenmelk is heel vet, veel vetter dan koemelk en de jonge dolfijntjes groeien letterlijk tientallen kilo's per week door deze voedzame melk. Moeders worden tijdens en na de dracht gesteund door andere volwassen vrouwtjes. Dit wordt de 'tante-functie' genoemd. Soms zijn dit daadwerkelijk zussen of familieleden van het betreffende vrouwtje (zoals bijvoorbeeld een oudere dochter), maar dit hoeft niet. Deze 'tante's' zwemmen veel samen met de aanstaande moeder, nemen het jong over zodat de moeder kan zogen of rusten en assisteren soms zelfs bij de bevalling! 

Risico's

Jonge dolfijntjes komen ter wereld zonder immuunsysteem en hebben nog bijna geen spierweefsel of kracht om te zwemmen. Zij liften als het ware mee in de stroming die de moederdolfijn creëert tijdens het zwemmen. Dit wordt 'slipstreaming' genoemd. Door mee te zwemmen in de slipstream en zelf te bewegen met de staartvin bouwen de jongen zelf ook krachtige zwemspieren op. Aangezien jonge dolfijntjes zo kwetsbaar zijn tijdens de eerste periode na de geboorte is er een groot sterftepercentage. Meer dan de helft van de geboren dolfijnen zowel in het wild als in gevangenschap overleven de eerste weken niet. Dit is een behoorlijk groot verlies als je denkt hoe lang een dracht van een dolfijn eigenlijk duurt. Wanneer een moederdolfijn haar jong verliest is ze meteen weer vruchtbaar en krijgt ze vrijwel zeker precies een jaar later weer een jong. Wanneer het jong overleeft zal de moeder gemiddeld ongeveer pas na drie jaar weer drachtig worden. Hoewel men zich in dierenparken bewust is van de kwetsbaarheid van jonge dolfijntjes, is het erg moeilijk om hier zelf verbetering in te brengen, aangezien de jonge dolfijn zelf een  immuunsysteem en kracht op moet brengen door het nuttigen van de melk en het zwemmen met het moederdier. Wel wordt alles zeer nauwkeurig gemonitord en ingegrepen wanneer dit nodig is.

Spat en Parel

Spat werd geboren op 22 mei 2008. Zijn ouders zijn Finagain en Tucker. Spat is verwekt doormiddel van KI oftewel Kunstmatige Inseminatie. Dolfijn Spetter, die ook in het Dolfinarium leeft werd in 2005 de eerste dolfijn die succesvol is verwekt via deze methode. Parel werd geboren op 8 juni 2008 en haar ouders zijn Roxy en Prince. De twee dolfijntjes zijn al erg speels en makkelijk uit elkaar te houden. Beide dieren volg ik al sinds dag 1!  Je kunt zelfs nu al zien dat ze heel verschillend zijn en een eigen karaktertje hebben. Ook zie je ze bijna met de dag groeien! Spat is is wat fijner gebouwd, met een dunner hoofd en een slanker lichaam dan Parel. Qua karakter is hij iets terughoudender dan Parel en zelfs een beetje verlegen. Je ziet Spat ook vaak bij zijn moeder Finagain zwemmen of wegduiken achter Finagain wanneer hij aan het stoeien is. Parel is een stuk stoerder! Ze is wat lomper gebouwd dan Spat met een brede snuit. Ook is ze lichtjes geel/beige en heeft ze een heel rond gezicht. Parel houdt van stoeien en spelen. Ze is gek op speeltjes en probeert deze zelfs af te pakken van moeder Roxy! Ook is Parel al een stuk zelfstandiger, ook al is ze wat jonger dan Spat. De twee dolfijntjes zijn nu volop aan het ontwikkelen en komen steeds meer los van het zwemmen met hun moeder of tantes. Ze verkennen de baai, de trainers en uiteindelijk zullen ze ook interesse krijgen in vis. Dit is wanneer de training start (in hele kleine stapjes natuurlijk!) Daar ga ik het in een toekomstig blog ook zeker nog over hebben!