Hoe is het nu met de baby bruinvissen?

Inleiding 

Vorig jaar gebeurde er iets speciaals. Er werden maar liefst drie jonge bruinvissen geboren in het Dolfinarium. Iets wat niet vaak voorkomt in dierenparken en al helemaal niet drie keer achter elkaar! Inmiddels zijn alle drie de dieren sterk gegroeid en gezond. Ook krijgen ze steeds meer interesse in de trainers en verkennen ze het verblijf steeds verder. Het is een geweldige mogelijkheid om dieren die niet vaak voorkomen en niet vaak geboren worden in dolfinaria te zien opgroeien. Hoe is het nu met de jonge bruinvissen?

Dit was niet helemaal gepland. Normaal gesproken krijgen de vrouwtjes een hormoon toegediend als anticonceptie wanneer ze samen met de mannetjes zitten. Toch was het dit keer driemaal raak! In het geval van Amber werd eerder gedacht dat ze te oud was om nog drachtig te worden. Niets bleek minder waar toen Kwin in 2009 werd geboren! Parken fokken niet moedwillig met bruinvissen omdat het bijna allemaal opvangdieren zijn. Meestal met een medische geschiedenis en waarvan je de genetica niet weet. Ook leven bruinvissen in het wild solitair of in kleine groepjes. Er zijn niet heel veel parken die de dieren huisvesten, waardoor er geen overschot moet komen. Vaak wil men die ruimte vrijhouden voor eventuele nieuwe opvangdieren. Daarbij zijn het zeer specialistische dieren met een aparte verzorging, waardoor niet veel parken willen beginnen met het houden van deze soort. Ik persoonlijk vind dat ontzettend jammer omdat het één van mijn favoriete dieren zijn. De drie baby's tegelijk was dus echt een cadeautje voor mij en vandaag gaan we kijken hoe het met ze gaat!

De peuters

 Guus

De eerste baby bruinvisgeboorte was Guus. De moeder van Guus is Amber en zijn vader Jordi. Guus is een energieke bruinvis die erg houdt van de gedraging genaamd "porpoisen". Deze gedraging is genoemd naar de bruinvis ("porpoise" in het Engels"). Dit is een gedraging waarbij de dieren heel snel door het water bewegen en daarbij om de zoveel tijd gedeeltelijk bovenkomen. Niet alleen bruinvissen vertonen deze gedraging. Namelijk ook dolfijnen, walvissen, vinpotigen zoals zeeleeuwen en zelfs pinguïns. Het is een efficiënte manier om snel door het water te bewegen en toch adem te kunnen halen. Het wordt dan ook met name gebruikt om lange afstanden af te leggen, te jagen of juist te vluchten voor jagers. Guus is verder gek op krabben en aaien. Hij houdt van aanraking en wrijft zelfs met zijn lijf tegen het betonnen bassin. Dit heb ik de orka's in Marineland Antibes ook regelmatig zien doen. In het wild wrijven zeezoogdieren zich vaker tegen stenen of kiezels om zich van dode huidcellen te ontdoen, het lijkt er ook op dat zij hier echt van genieten.

                                Ester

De tweede bruinvis die werd geboren was Ester. Esters moeder is Siepy en Esters vader is Daan! Dit vermoedde ik al aan het uiterlijk van Ester. Daan is hiermee voor de eerste keer vader geworden, wat erg leuk is aangezien hij niet meer de jongste is. Ester is een absolute persoonlijkheid al vanaf het moment dat ze is geboren. Ze is speels, eigenwijs en altijd op ontdekkingstocht. Ze is ook erg sociaal naar zowel andere bruinvissen als haar verzorgers. Ester komt door haar nieuwsgierigheid al heel vaak kijken bij de trainingen van haar moeder en is ontzettend leergierig. Ze is echt een ontzettend leuk diertje en mijn favoriet van het drietal. Met name omdat ik ook bij haar geboorte was. Je ziet bij Ester ook echt dat ze de persoonlijkheid en het uiterlijk van haar moeder heeft wat ontzettend grappig is. Bij dolfijnen lijken de dieren vaak ook meer op hun moeder dan op hun vader.

                         Joelle

Bruinvis Joelle was het laatste bruinvisje dat werd geboren. Haar moeder is Ellen en haar vader Jordi. Beide ouders zijn prachtige donkere dieren met hele duidelijke markeringen en veel contrast tussen de donkere rug en spierwitte buik. Een ander kenmerk is bij de snuit van de ouders. Ze lijken bijna "lippenstift" op te hebben vanwege de duidelijk donkere lipmarkering. Dit is bij Joelle heel goed terug te zien. Ze is ook ontzettend donker, duidelijk donkerder dan de andere twee jongen en daardoor heel herkenbaar. Ze is wat schuwer en voorzichtiger dan de andere twee, wat ook weer overeenkomt met haar moeder. Haar  uiterlijk lijkt echter het meeste op haar vader, ze is bijna een kloon van Jordi. Het is heel leuk om de uiterlijke, maar vooral ook karakteristieke verschillen tussen zulke aparte en kleine dieren te kunnen zien. Het volgen van jonge dieren in parken waar je vaker komt is voor mij echt heel leuk om te doen. Je gaat zo ook alle dieren herkennen. Hopelijk krijgen deze bruinvissen een lang leven met veel speelplezier en verrijking!